دریافت مواد مغذی و انواع ویتامین ها در دوران کودکی از اهمیت زیادی برخوردار است. کودکان در سن رشد هستند و باید تمام گروه های غذایی از جمله میوه ها و سبزیجات را به اندازه کافی دریافت کنند. اما بسیاری از کودکان در سنین پایین بد غذا هستند. در این مقاله به این موضوع که چگونه کودکان را تشویق به خوردن میوه و سبزیجات کنیم می پردازیم.
تلویزیون، آموزگار قدرتمندی است و اگر کودکان همیشه شخصیتهای مورد علاقه خود را ببینند که اعمال خشن و پرخاشگرانه انجام میدهند تا به خواست خود برسند، آنها نیز همان کار را انجام خواهند داد.
روانشناسان معتقدند دیدن صحنههایی از خشونت در تلویزیون و یا سایتهای اینترنتی، روی رفتار کودکان اثرات مخرب مشخصی را بر جای میگذارد.
به گزارش هرانا به نقل از جهان نیوز ، به گفته این دسته از روان شناسان؛ هنگامی که کودکان تصاویر ترسناک و یا صحنههایی از تیراندازی را در فیلمها مشاهده میکنند،
بچهها بخصوص در حول و حوش سن نوجوانی، ممکن است رفتارهایی نشان دهند که از نظر بزرگترها توهینآمیز و تند و بیادبانه باشد.
کودکی که حالا در آستانه نوجوانی احساس بزرگ شدن میکند، گاهی با این رفتارها سعی دارد پدر و مادر را به چالش بکشد و نشان دهد دیگر مطیع نیست. گاهی حتی یادگیری از شبکه همسالان و تعامل با دوستانی که چارچوبهای رفتاری متفاوتی دارند ممکن است باعث تغییر رفتار فرزندتان و واکنشهای توهینآمیز او شود. اگر با چنین مشکلی مواجه هستید:
خیر. خشونت روش خوبی برای حل مشکلات نیست و لازم است این مسئله را کاملاً به کودک فهماند. به او یاد دهید کتک زدن دوستان نه تنها کار درستی نیست، بلکه می تواند خطرناک هم باشد. نباید سیلی را با سیلی جواب داد. حتی اگر فرزند شما خشن است و عادت به زدن دوستانش دارد، بهتر است او را تهدید کنید که در صورت تکرار این عمل تنبیه خواهدشد.
خانواده، اولین جامعهای است که هر کودک علاوه بر الفبای عشق و محبت، اصول اولیه زندگی کردن را در آن فرا میگیرد. وظیفه پدران و مادران آن است که به فرزندان خود بیاموزند مدرسه جای خوبی است، در آن مکان انسان درس یاد میگیرد، دوستان جدیدی پیدا میکند و وارد دنیای تازهای میشود.
در اینباره پیامهایی را برای شما برگزیدهام که در ادامه میآید. البته شما عزیزان بهتر از نگارنده به این نکات آگاه و در اجرای آن کوشا هستید و در این مقاله قصد اصلی، یادآوری یاد داشتههای شماست.
بچهها که از آب و گل در میآیند، خانوادهها شروع میکنند به برنامهریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد میکند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاسهای نقاشی، مجسمهسازی و ... هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانوادهها هم که به ورزش علاقهمندند، کلاسهای ورزشی را برای آنها در نظر میگیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و... تصور هم این است که اگر این کلاسها را زودتر برای بچهها شروع کنند، آنها موفقتر میشوند.
طبق پژوهش جدید مغز آن دسته از کودکانی که به ورزش های هوازی می پرداختند، دارای بخش سفیدرنگ فشرده تر و تنیده تری نسبت به کودکانی که آمادگی جسمانی کمتری داشتند و ورزش هوازی انجام نمی دادند بود.
بخش خاکستری مغز، مسئول فعالیت های شناختی نظیر حافظه و یادگیری است. اما این نخستین بار است که رابطه آمادگی جسمانی هوازی با بخش سفید مغز کودکان مورد ارزیابی قرار گرفته است.
از سال ۱۷۳۸ قبل از میلاد یعنی در حدود ۳۷۴۶ سال پیش، یکم دی ماه را با نام «روز خور» یا «دی گان» میشناسند؛ روزی که خورشید دوباره بعد از بلندترین شب سال طلوع میکند و باز به دنیا زندگی میبخشد.
«خرم روز» روز اول از ماه دی است و به مناسبت برخورد نام روز با نام ماه که نام خداوند نیز بود در ایران باستان جشن گرفته میشد. این روز، روزی بزرگ بود مشحون از آداب و مراسم دینی و غیر دینی. زرتشتیان بهویژه پارسیان این روز را بسیار محترم شمرده و آن را دی دادار جشن مینامند.
تقویم ایران باستان پر از جشن و پایکوبی بود. امروزه از آن همه جشن و سرور تنها نوروز و چهارشنبه سوری برای ما به ارث مانده است. در این روزهای میانهی پائیز، هر چه روزها پیش میروند به آذر جشن نزدیکتر میشویم.
بد نیست دربارهی این جشن بیشتر بدانیم تا در آذر، دوست و آشنا را دور هم گرد آوریم، گل بگوئیم، گل بشنویم، از میوهها و غذاهای پائیری تناول کنیم، لذت ببریم و جشن بگیریم. فردا، روز برگزاری «آذر جشن»، یکی دیگر از جشنهای ایرانیان است که در پیوند با آتش قرار دارد و به مناسبت فرارسیدن ماه آذر و برافروختن نخستین شعله زمستانی گرامی داشته میشود.
برای خیلی از پدر و مادران، مواقعی پیشمیآید که فرزندانشان به رعایت قوانین و مقررات، تن درنمیدهند و بارها از انجام آن سرپیچی میکنند. در اینجا، چندین راه برای اطاعت فرزندان شما از قوانین و مقررات، ارائه گردیده است.
کودکان هم باید در تعیین مقررات و محدودیتها، حق صحبت داشته باشند. باید فرصتی به آنان داده شود تا آنچه را که فکر و احساس میکنند، بازگو کنند. حتی یک کودک پنج تا ششساله نیز میتواند با شما صحبت کند و شما را در وضع مقررات منصفانه، کمک کند اما شنیدن حرفهای او به این معنا نیست که بهطور حتم، به حرفش گوش بدهید و از خواستههای خود پرهیز کنید. البته برخی از محدودیتها را میتوانید به کمک کودکان وضع کنید و برخی دیگر را باید خود مقرر نمایید.